- A co dzisiaj będziemy robić?

- Najpierw muszę dowiedzieć się jaki dzisiaj jest dzień.

- Nie wiesz?

- Nie wiem. Po co miałbym pytać?

- A więc, uważasz, że to ja powinnam wszytko wiedzieć.

- Przecież ty tego potrzebujesz.

- Dlaczego akurat ja?

- Przecież ty pytasz!

- Nie, to ty pytasz!

- O czym to ja cie pytałem?

- O tym, jaki dzisiaj jest dzień.

- Ależ to mnie w ogóle nie interesuje.

- No właśnie.

Pauza.

- A jednak, co dzisiaj będziemy robić?

- Wszystko zależy od tego, jaki dzisiaj jest dzień.

- Nie wiem.

- No to i ja nie wiem.

- A jeżeli dowiem się dla ciebie?

- Co będziemy dzisiaj robili?

- Ależ nie, - jaki dzisiaj jest dzień!

- W jaki sposób to zrobisz?

- Spytam się. Wtedy odpowiesz?

- Jak mogę ci odpowiedzieć, skoro sam nie wiem!

- Przecież powiedziałeś, że gdy będziesz wiedział jaki dzisiaj jest dzień, powiesz, co będziemy dzisiaj robić.

- Nie wypieram się, mówilem.

- Posłuchaj, jaki dziś jest dzień? Bo nie wiemy...

Pauza.

- Co, nie słyszysz?

- Słyszę. Po prostu śpię.

- Ale wiesz, czy nie?

- Wiem, oczywiście.

- No to powiedz.

- Niedziela.

- Szłyszysz?

- No, co znowu?

- Nie słyszałeś, czy co, - dzisiaj jest niedziela.

- A to wspaniale: wszyscy są w domu!

- No to co będziemy robić?

- A czego byś chciała?

- Chciałabym wiedzieć, co my dzisiaj - w niedzielę - będziemy robić.

- A cobyś chciała robić w niedzielę?

- Chciałabym tylko, żebyś, wiedząc, że dzisiaj jest niedziela, powiedział, co my będziemy robić!

- Chyba, w niedzielę trezba odpoczywać. Odpocznijmy.

Pauza.

Nadchodzi wieczór.

- Kolacja jest gotowa!

- A co mamy dzisiaj na kolację?

- Sznycle z makaronem.

- Bardzo lubię sznycle z makaronem!

- Wiem, chciałam ci zrobić pzryjemność.

- A ja nie lubię. Nikt o mnie nie pomyśli. A w razie czego budzicie i pytacie, jaki dzisiaj jest dzień - sami nic nie wiecie.

Pies obrażony merda ogonem i wychodzi z kuchni.